Leen A. Nauta


Taal speelde in mijn beroepsleven in het onderwijs altijd een centrale rol; begrijpen en begrepen worden vormden de basis van mijn activiteiten in de verschillende functies die ik vervulde. Begonnen als onderwijzer, gevolgd door een aantal jaren als schooldirecteur, leraar opvoed- en onderwijskunde om tenslotte te eindigen als onderwijsadviseur en coach.
Vijf jaar geleden begon ik met het schrijven van levensboeken. Mijn passie voor schrijven, mijn interesse in de verhalen van oudere mensen en in de contemporaine geschiedenis kwamen daarin samen.
In die vijf jaar schreef ik samen met ruim twintig vertellers hun levensverhaal. In veel gevallen werkte ik met hen in een zorginstelling waar zij verbleven. Ik heb hierdoor veel ervaring op kunnen doen met vertellers die de nodige beperkingen hadden, maar toch dolgraag hun levensverhaal wilden laten optekenen.
Ik ontdekte dat het mijn kracht is om makkelijk contact te kunnen maken en het vertrouwen van de vertellers te winnen. Hierdoor stelden zij zich open waardoor er een rijk verhaal kon worden onttrokken, waarin een realistische balans tussen het wel en wee in hun leven ontstond.

De levensverhalen die ik schreef waren optimaal feitelijk correct, doorspekt met de levensvisie en de anekdotes van de verteller waardoor er een waardevol en prettig leesbaar boek ontstond.
Vaak heb ik gehoord dat de vertellers het proces van het samen schrijven van hun levensverhaal als therapeutisch hebben ervaren en hen een zekere rust gaf.

Een aantal van onze schrijvers: